Alchemia w Chinach i Arabii

Alchemia Chińska i Arabska

W czasach Antycznych i starożytnych na drugim krańcu świata, badania i poszukiwania alchemiczne prowadzili Chińczycy. Ciężko jest ustalić, gdzie znajdowała się kolebka alchemii, i czy Chińczycy przejęli od Europy zasady alchemii czy było na odwrót.

Możliwe, ze pewne pomysły pojawiły się w obu częściach świata, ale mimo tego widoczne są podobieństwa między europejską a wschodnia sztuką alchemiczną.  

Chińczycy głównie zmierzali do odnalezienia nieśmiertelności, i skupiali się bardziej na duchu, niż na przemianie metali w złoto.

W Chinach istniało 5 żywiołów, żywiołów więc jeden dodatkowy. Wg nich istniał żywioł wody, ognia, drewna, metalu i ziemi. Ujmowali oni też wszystkie zjawiska poprzez podstawowy dualizm- jin i jang. W Europie natomiast rosło znaczenie siarki i rtęci.

 Taoizm miał swoją teorię związaną z osiągnięciem nieśmiertelności. Taoizm uważał że wszelka energia przenikająca świat ma dwojaką postać- aktywną, ognistą i męską- jang, oraz bierną, wilgotną i żeńską- yin.

Nieśmiertelność była związana z pierwiastkiem męskim. Wiązało się to z faktem że złoto i jadeit, które są wcieleniem jang, powstrzymują rozkład ciała.
 

Chińczycy wierzyli w istnienie związku pomiędzy makrokosmosem i mikrokosmosem oraz ludzkim ciałem. Serce utożsamiali z ogniem, itp.

W Chinach z czasem powstał bardzo skomplikowany język symboliczny.
 

W Alchemii arabskiej najważniejszą częścią wyposażenia adepta były piece. Mierzyli oni ciepło, a mieli cztery stopnie. Pierwszy określono przez porównanie z siedzącą na jajach kwoką, tzw. Egipskim Słońcem itp.

Dla Arabów utrzymanie odpowiedniej temperatury miało wielkie znaczenie dla właściwego przegub reakcji. Arabowie udoskonalili znacznie sztukę destylacji. Stworzyli aparat destylacyjny, który w podobnej formie istnieje w obecnych czasach.
 

Arabowie przechowywali pisma starożytnych filozofów greckich, takich jak Arystoteles, oraz procedury laboratoryjne i astrologiczne pierwszych alchemików. Arabowie głównie wnieśli wkład w udoskonalenie narzędzi.

Całą Europa zaczęła poznawać prawdziwa Alchemię dopiero w XII wieku, gdy pisma zostały przełożone z arabskiego.